سخنرانی استاد فروغی در مورد شب قدر و سوره قدر و بیان شب قدر و فاطمه س

اللّهُمّ يَا مَنْ بِرَحْمَتِهِ يَسْتَغيثُ الْمُذْنِبُونَ‏

خدايا اى كسى گنهكاران بوسيله رحمتش فرياد رسى مى‏كنند

وَ يَا مَنْ إِلَى ذِكْرِ إِحْسَانِهِ يَفْزَعُ الْمُضْطَرّونَ‏

و اى كسى كه بيچارگان به ياد احسانش پناه مى‏برند

وَ يَا مَنْ لِخِيفَتِهِ يَنْتَحِبُ الْخَاطِئُونَ‏

و اى كسى كه دل وحشت زدگان از وطن دور گشته را پناهی

وَ يَا فَرَجَ كُلّ مَكْرُوبٍ كَئِيبٍ،

و اى غمگسار غم ديدگان دل شكسته

وَ يَا غَوْثَ كُلّ مَخْذُولٍ فَرِيدٍ،

و اى فريادرس هر تنهاى درمانده

وَ يَا عَضُدَ كُلّ مُحْتَاجٍ طَرِيدٍ

و اى مددكار هر محتاج عقب رانده

أَنْتَ الّذِي وَسِعْتَ كُلّ شَيْ‏ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً

توئى كه همه چيز را به علم و رحمتت فرا گرفته‏ اى

وَ أَنْتَ الّذِي جَعَلْتَ لِكُلّ مَخْلُوقٍ فِي نِعَمِكَ سَهْماً

و توئى كه براى هر آفريده در نعمتهايت بهره ‏اى برقرار كرده‏ اى

وَ أَنْتَ الّذِي عَفْوُهُ أَعْلَى مِنْ عِقَابِهِ‏

و توئى كه عفوت بر عقابت غالب است،

وَ أَنْتَ الّذِي تَسْعَى رَحْمَتُهُ أَمَامَ غَضَبِهِ.

و توئى كه رحمتت بر غضبت سابق است

وَ أَنْتَ الّذِي عَطَاؤُهُ أَكْثَرُ مِنْ مَنْعِهِ.

و توئى كه عطايت از منعت فزون است

وَ أَنْتَ الّذِي اتّسَعَ الْخَلَائِقُ كُلّهُمْ فِي وُسْعِهِ.

و توئى كه آفريدگان همگى در محيط توانگريت گنجيده‏ اند

وَ أَنْتَ الّذِي لَا يَرْغَبُ فِي جَزَاءِ مَنْ أَعْطَاهُ.

و توئى كه از هر كه به او نعمت بخشى توقع پاداش ندارى

وَ أَنْتَ الّذِي لَا يُفْرِطُ فِي عِقَابِ مَنْ عَصَاهُ.

و توئى كه در عقاب عاصيان افراط نمى‏كنى

وَ أَنَا، يَا إِلَهِي، عَبْدُكَ الّذِي أَمَرْتَهُ بِالدّعَاءِ فَقَالَ لَبّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ،

و من اى معبود من، آن بنده توأم كه چون او را به دعا فرمان دادى، گفت: لبيك؛ و سعديك

هَا أَنَا ذَا، يَا رَبّ، مَطْرُوحٌ بَيْنَ يَدَيْكَ.

اينك منم اى پروردگار من كه در پيشگاهت به خاك افتاده‏ام

أَنَا الّذِي أَوْقَرَتِ الْخَطَايَا ظَهْرَهُ،

منم كه بار خطاها پشتم را گران كرده،

وَ أَنَا الّذِي أَفْنَتِ الذّنُوبُ عُمُرَهُ،

و منم كه گناهان عمر مرا بسر برده

وَ أَنَا الّذِي بِجَهْلِهِ عَصَاكَ،

و منم كه از سر نادانى ترا عصيان كردم

وَ لَمْ تَكُنْ أَهْلًا مِنْهُ لِذَاكَ.

در حالی كه تو سزاوار عصيان من نبوده ‏اى